Naukowo: o różnicy w składzie lotnych substancji w hydrolacie i w olejku eterycznym.

Skład lotnych substancji zawartych w hydrolacie różni się od składu olejku eterycznego.

Hydrolat powstaje w procesie destylacji przez skroplenie par lotnych związków destylowanego materiału, po oddzieleniu olejku eterycznego. [Cały produkt destylacji to destylat, czyli olejek eteryczny + hydrolat = destylat]

Olejek eteryczny może unosić się nad hydrolatem (np. olejek lawendowy) lub znajdować się pod nim (np.olejek goździkowy) .

Chociaż o hydrolatach mówi się tak, że jest to olejek eteryczny rozpuszczony w wodzie, to tak do końca nie wygląda.  Hydrolat jest koloidem, układem, gdzie lotne substancje są zawieszone w wodzie, tak że hydrolat wydaje się jednorodny, ale nie jest to wymieszanie na poziomie pojedynczych cząsteczek.

IMG_7103       W hydrolatach w największych ilościach występują związki polarne [w przypadku hydrolatów z badań, są to tlenowe pochodne monoterpenów], czyli takie, które potrafią otaczać inne cząsteczki polarne. Woda jest cząsteczką polarną, więc mamy wytłumaczenie, dlaczego w hydrolatach w pracy Agnieszki Maciąg i Danuty Kalemby, która ma na celu określenie różnic w jakościowym i ilościowym składzie chemicznym olejków eterycznych i hydrolatów otrzymanych w tym samym cyklu produkcyjnym,  znajdują się tlenowe pochodne monoterpenów. 

Cytat z pracy:

,,Jakościowy i ilościowy skład olejków eterycznych oraz odpowiadających im hydrolatów różnił się znacząco.

  • Jako główne składniki olejku sosnowego zidentyfikowano: węglowodory monoi seskwiterpenowe: α-pinen (20,7-23,4%), kar-3-en (29,2-41,5%), β-pinen (3,8-6,9%), mircen (4,6-6,7%), β-felandren (2,0-8,6%), limonen (1,1-4,3%), terpinolen (2,8-4,2%), δ-kadinen (1,9-3,9%), bicyclogermakren (0,2-2,2%) oraz germakren D (0,6-2,4%).
  • W hydrolacie sosnowym zidentyfikowano: γ-terpineol (9,0-20,4%), terpien-4-ol (10,2-16,9%), borneol (1,6-8,4%), cymen-9-ol (10,0-10,3%) oraz cymen-8-ol (0,9-11,8%).
  • W olejku melisowym w największych ilościach występowały tlenowe pochodne monoterpenów: cytronelal (15,1-39,6%), geranial (13,5-16,8%), neral (8,6-10,4%) i cytronelol (2,2-6,9%) oraz węglowodory seskwiterpenowe: (E)-β-kariofilen (9,0-16,1%) oraz germakren D (5,5-13,9%).
  • Głównymi składnikami hydrolatu melisowego były dwa izomery p-ment-1-eno-3,8-diolu (izomer I 3,6-17,9%, izomer II 3,4-15,2%), dwa izomery 8-hydroksymentolu (izomer I 4,1-15,2%, izomer III śl.-9,7%), cytronelol (3,8-14,9%), neral (2,8-7,7%), geraniol (1,9-8,6%) oraz geranial (3,5-10,3%).
  • W olejku eterycznym otrzymanym z róży pomarszczonej w największych ilościach zidentyfikowano stearopten (34,8%) oraz cytronelol (5,4%), izodaucen (2,2%) i geraniol (1,5%).
  • Natomiast w hydrolacie z R. rugosa dominowały β-fenyloetanol (71,7-76,5%), linalol (2,4-2,4%), cytronelol (2,1-2,5%) oraz geraniol (2,1-2,8%).

W badanych hydrolatach w największych ilościach występowały związki polarne, głównie tlenowe pochodne monoterpenów.”

Przydatne posty o destylacji olejków eterycznych i hydrolatów:

  1. Hydrolat z kocanki i porostu – notatka o trwałości
  2. BHP szkła laboratoryjnego- ogrzewanie szkła laboratoryjnego.
  3. BHP szkła laboratoryjnego, czyli jak nie skruszyć i nie zapiec pierwszego aparatu destylacyjnego.
  4. Zbiorowe zakupy aparatu destylacyjnego w sklepie Chemland.
  5. Tymianek w kolbie-ciąg destylacyjny

 

Wpisy w podobnej tematyce

No Comments

Leave a Reply